يک کتاب | يک شعر | يک نمایش‌نامه | يک عکس

صد و سه سال قبل در چنین روزی ...

مردم این را (فرمان مشروطه را) پذیرفتند و به جنبش و شادمانی برخاستند. همان روز از سفارت رو به پراکندگی آوردند و بازارها را باز کردند و به چراغانی پرداختند. سه شب در شهر جنبش و چراغانی باشکوهی می‌بود.

بی‌چاره مردم که لابد چه‌قدر آن روزها خوش‌حال بوده‌اند که تلاش‌شان نتیجه‌بخش بوده و نهال آزادی‌طلبی که با دست‌های خودشان در ایران کاشته بودند، به ثمر رسیده و بساط استبداد و خودکامگی دیگر سر آمده.

و نمی‌دانستند راه بیش‌ از آن‌چه ایشان گمان می‌بردند دراز است و پیمودنش استقامت و صبری بسیار می‌خواهد و چه خون‌های دیگری که در این راه ریخته نمی‌شود.

و نمی‌دانستند چهاردهم مرداد صد و سه سال بعد در مجلسی که خود سنگ بنایش را گذاشته بودند، فردی به عنوان زمام‌دار ایران قسم خواهد خورد که به زعم بسیاری از مردم روی شاهان قاجار را سپید کرده است ...