قهرمانی در ایستگاه آخر
پانزده دقیقهی آخر را ایستاده نگاه کردم در فاصلهی بین حال و پذیرایی، جایی که در یک تلویزیون بازی استقلال - پیام پخش میشد و در تلویزیون دیگر بازی فولاد و ذوبآهن.
آنقدر استقلال این هفتهها بد آورده بود که حتی وقتی سوت پایان هر دو بازی هم زده شد، هنوز باور نداشتم استقلال قهرمان شده. همهش منتظر بودم یک توپ الکی یک دفعه آخرین لحظه بیاید و برود توی دروازهی استقلال یا یک معجزه رخ دهد و ذوبآهن بازی را مساوی کند. اما هیچکدام از این اتفاقها نیفتاد و استقلال قهرمان شد.
روی خوش فوتبال امروز خود را به استقلال نشان داد. درست برخلاف اولین دورهی لیگ برتر که استقلال در آخرین روز قهرمانی را از دست داد و نتوانست در انزلی یک امتیاز از ملوان بگیرد. همین غیرمنتظرههاست که باعث شده فوتبال اینقدر هوادار داشته باشد.
احترام میگذارم به ذوبآهن و ابراهیمزاده که تیم بسیار خوبی ساخته بود و میدانم چهقدر سخت است برای هوادارانشان که در آخرین روز قهرمانی را از دست دادند و درود میفرستم به شرف مجید جلالی و مردان فولاد که مردانه بازی کردند و یک گام پس نکشیدند.
ماموریت غیرممکن انجام شد، حالا استقلال قهرمان شده و جدای از آن توانسته لقب پرافتخارترین تیم لیگ برتر را با دو مقام قهرمانی و دو نایب قهرمانی و کسب بیشترین امتیاز در مجموع هشت دوره به خود اختصاص دهد.
حالا باید خیز برداریم برای ماموریت غیرممکن 2 که صعود از گروه در مسابقات باشگاههای آسیاست و بعد از آن هم قهرمانی جامحذفی. به همهی استقلالیها این قهرمانی دراماتیک را تبریک میگویم.