درباره‌ی گودر

February 16, 2009 08:03 PM

تصمیم گرفتم استفاده‌ام از گوگل ریدر را به کم‌ترین میزان ممکن کاهش دهم. از این به بعد به احتمال زیاد فقط سایت‌های خبری را از روی گودر دنبال خواهم کرد و بقیه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌هایی که دوست دارم را از روی خودشان می‌خوانم.

واقعیت این است که خواندن وبلاگ‌ها از روی گودر، باعث شده که از روی خیلی نوشته‌ها سرسری عبور کنم و به‌خاطر "هرچه زودتر به صفر رساندن" عدد یادداشت‌های خوانده‌ نشده‌ی وبلاگ‌ها و سایت‌هایی که در گودر مشترک‌شان شده‌ام، خیلی از نوشته‌های خوب را از دست بدهم.

گودر آدم را سطحی می‌کند. (یادداشت کیوان را هم در این زمینه بخوانید.) به عنوان مثال وقتی آن را باز می‌کنی و می‌بینی دویست تا نوشته‌ی جدید آمده، ناخودآگاه ذهنت تو را به این سمت می‌راند که خواندن یادداشت‌های بلند را به کل بی‌خیال شوی یا اگر خیلی هنر کنی، چند خط اولش را با عجله بخوانی و بعد ردش کنی برود. انگار که خواندن یک نوشته‌ی طولانی ولی خوب چندان مهم نیست؛ وقتی صد و نود و نه تا‌ی دیگر توی صف منتظرند.

جدای از این، پوشه‌ی Friends' shared items که پیش از این بخش مورد علاقه‌ام در گودر بود، این روزها به شدت روی اعصاب است. نمی‌دانم من بی‌حوصله شدم، اثرات افزایش سن است، به‌اندازه‌ی کافی به اصطلاح "cool" نیستم یا یا چه چیز دیگر که حس می‌کنم این بخش گودر خیلی لوس شده است.

الان مدتی است توی این Friends' shared items یک عده یا عکس نود و اروتیک و سک‌سی دارند به اشتراک می‌گذارند (که تازگی‌ها ورژن مردانه‌اش هم مد شده!) که به‌نظرم نه‌تنها جالب نیست، بلکه حتی گاهی چندش‌آور است و یا دوستان گودر را با مسنجر اشتباه می‌گیرند و نوت‌های شخصی و برای من بی‌معنای‌شان را با ادبیاتی خاص (از لحاظ گودر!) که حال آدم را بد می‌کند، منتشر می‌کنند، طوری که از هر ده مطلب منتشرشده شاید فقط یکی واقعاً خواندنی باشد.

البته خُب امکان هایدکردن همیشه وجود دارد، من هم می‌توانم به جای آن‌که انتقاد کنم، نروم بخوانم یا هاید کنم و خلاص! اما فکر ‌کردم به‌تر است به جای آن‌که صورت مسئله را پاک کنم، آن را این‌جا مطرح کنم تا دسته جمعی بنشینیم و فکر کنیم آیا از گودر داریم درست استفاده می‌کنیم یا نه و آیا آن چیزی که از نظر ما و گروه‌مان جالب است، برای بقیه هم جذابیتی دارد یا نه.

بعداً اضافه شد:
بین همه‌ی واکنش‌هایی که درباره‌ی این یادداشت خواندم، به‌نظرم پرستو درست‌تر گفته بود. در مدیریت گودرم دچار مشکل شده‌ بودم. جنجال هم ندارد. دلیلی هم نمی‌بینم خودم را آزار دهم. مشکل تفاوت نگاه من و دیگران است درباره‌ی کارکرد گودر. هر کس حق دارد هرچه دلش می‌خواهد بنویسد و به اشتراک بگذارد. من هم اگر خوشم نمی‌آید، راهش همان هایدکردن و قطع‌اشتراک است. جواب هم می‌دهد. حالا حس به‌تری دارم.