پیشنهاد برای دیدن و خواندن
تئاتر
«کوکوی کبوتران حرم» آخرین کار علیرضا نادری که این روزها ساعت هشت شب در سالن چهارسو به روی صحنه میرود، مثل بیشتر نمایشهای قبلی او، اثر فوقالعادهای از کار درآمده است.
جدای از اجرای متفاوت و مدرن، متن منسجم، دیالوگنویسی استادانه و فضاسازی عالی در ترسیم محیطی کاملاً زنانه، بازیها نیز در «کوکوی کبوتران حرم» بسیار خوب است. نادری هرچه بازیگر زن خوب دور و برش پیدا کرده، در این نمایش جمع کرده است.
«کوکوی کبوتران حرم» ماجرای دوازده زن است در یک زائرسرا که هرکدام دغدغههای خاص خودشان را دارند. دغدغههایی که اگرچه شاید در نگاه اول کماهمیت و سطحی بهنظر رسد، اما زندگی این زنان را پرکرده است. «کوکوی کبوتران حرم» یک جور Desparate Houswives ایرانی است.
بهناز جعفری، شبنم مقدمی، افسانه ماهیان، ناهید مسلمی، نسیم ادبی، شهره سلطانی، ژاله صامتی، پونه عبدالکریمزاده، فهیمه امنزاده، پریسا مقتدی، نوشین حسنزاده و دوست خوبم سهیلا صالحی بازیگران این کار نادری هستند.
نادری در بروشور این کار نوشته: «ما پسران این سرزمین، چون نسیم آمدیم و چون باد می رویم و خواهرانمان، دختران این سرزمین، آمدند، رنج بردند، گریستند و مردند.»
فیلم:
5x2 با صحنهی طلاق ماریون و ژیل شروع میشود و بعد از آن هم، همخوابی عجیبشان در اتاق هتل. باید خودتان ببینید تا بفهمید چرا میگویم عجیب.
فیلم نمایش پنج سکانس مهم از زندگی ژیل و ماریون است که البته از انتها به ابتدا روایت میشود، یعنی از زمان جدایی تا صحنهی آشناییشان. در هریک از این پنج تابلو، به رابطهی آن دو و پیچیدگیهایش پرداخته میشود.
اگر روابط پیچیدهی انسانی برایتان موضوع جالبی است و اگر از فیلمهای چالشی مثل Closer خوشتان آمده است، تماشای 5x2 را پیشنهاد میکنم.
نمایشنامه
نمیدانم شما از علاقهمندان ماتئی ویسنییک هستید یا نه، اما اگر «سه شب با مادوکس» یا «داستان خرسهای پاندا» را دوست داشته باشید، به احتمال زیاد از «پیکر زن همچون میدان نبرد» نیز خوشتان خواهد آمد، هرچند که نسبت به دو نمایشنامهی قبلی فضایی کاملاً متفاوت دارد.
«پیکر زن همچون میدان نبرد» نمایشنامهی تلخی است دربارهی زنی اهل بوسنی به نام دورا که مورد تجاوز قرار گرفته و صحبتهای او با یک روانکاو داوطلب آمریکایی به نام کیت در یک کلینیک رواندرمانی.
دورا که ضربهی روحی سختی خورده، در ابتدا ارتباطی با کیت برقرار نمیکند و به فکر پایاندادن به زندگی خویش است، اما رفته رفته صمیمیتی زنانه بین آنها بهوجود میآید.
«پیکر زن همچون میدان نبرد» از مجموعهی دور تا دور دنیای نشر نی است و تینوش نظمجو آن رابه پارسی ترجمه کرده است. اگر این روزها به دنبال خواندن نمایشنامهای خوب هستید، «پیکر زن همچون میدان نبرد» انتخاب بدی نیست.
نظرها
و کلن جشنواره ی فیلم فجر هم تعطیل دیگه. اعصاب نداریا :)
محسن | February 8, 2009 12:06 AM
نمایشنامه خوانی اش رو رفتی؟ من شخصاً عاشق اون پرده اش هستم که کیت و دورا مردم کشورهای مختلف بالکان رو توصیف می کنن. اما...
zamyad | February 8, 2009 10:23 AM
چه مختصر و مفید و خوب. ممنون.
golmaryam | February 8, 2009 01:31 PM
سلام اقاي صادقي راستش من به شما معتاد شدم از شما ممنونم به خاطر نوشته هاتون اميدوارم موفق باشين فقط لطف كنيد هر روز بنويسيد چون من هر روز به اميد يه مطلب جديد از شما صفحه رو باز ميكنم البته هر روز هم از اول تا اخرشو نگاه ميكنم منتظر شعرهاي جديدتر و عكساي جديدتون هستم.هميشه موفق و مؤيد باشين
raghad | February 8, 2009 03:31 PM