شعور فرهنگی صفر!
امروز با یکی از دوستان رفته بودیم کافه گالری نیاوران، واقع در فرهنگسرای نیاوران، که این روزها نمایشگاه نقاشی شبنم وطنخواه در آن برپاست. از تابلوها که هیچکداممان خوشمان نیامد و من راستش هنگام دیدنشان همان سوال همیشگی آمد سراغم که: چه چیزی را واقعاً باید هنر بنامیم و چه چیزی را نه. قیمتهای فوقالعاده بالا و بعضاً میلیونی تابلوها هم واقعاً برایمان جالب بود.
حالا اینها به کنار، بعد از تماشای تابلوها نشستیم تا هم یک خستگی درکنیم و هم نگاهی به بروشورهایی که از روی پیشخوان برداشته بودیم، بیندازیم. هنوز درست ننشسته بودیم که دختر خانم مسئول آنجا که مشغول گفتگو و خنده با پسر همراهش بود، نگاهی به ما کرد و گفت: «ببخشین کافیشاپ تعطیله.» من که فکر کردم ایشان محض اطلاعرسانی این حرف را زده، گفتم: «اشکالی نداره، نمیخواستیم چیزی بخوریم.»
آنوقت خانم مسئول گفت: «ببخشین ولی منظور من این بود که نمیتونین اینجا بنشینین!» من داشتم از تعجب شاخ درمیآوردم. گفتم: «یعنی چی که نمیتونیم اینجا بشینیم؟ من نمیفهمم!»
- یعنی اینکه وقتی از نمایشگاه بازدید کردید، باید تشریف ببرید.
- خیلی عذر میخوام ولی این اولین باریه که من دارم چنین چیزی رو میشنوم. اگه نمیشه نشست، پس این صندلیها رو برای چی اینجا گذاشتن؟
- این صندلیها برای مهمونهای خانم نقاش هستن.
- خیلی ببخشین خانم. ولی نه الان به جز ما کسی تو گالری هست، نه اینجا یه مکان خصوصیه. مگه بازدید برای عموم آزاد نیست؟ من واقعاً از این برخورد شما تعجب میکنم.
- به ما گفتن کسی نباید اینجا بشینه. کافیشاپ تعطیله.
- خانم مثل اینکه شما واقعاً متوجه حرفهای من نمیشین. ما نمیخواهیم چیزی بخوریم، فقط میخواهیم چند دقیقه اینجا بشینیم و استراحت کنیم.
در این لحظه پسر همراه خانم مسئول دخالت کرد و گفت: «اشکالی نداره، برای پنج دقیقه میتونین بشینین.»
- واقعاً لطف میکنین اجازه میدین ما پنج دقیقه اینجا بشینیم! مسئول اینجا کیه؟ من میخوام با ایشون صحبت کنم ببینم اینجا چه خبره. برای شما هم واقعاً متاسفم.
و گفتن همین جمله و درخواست دیدن مسئول باعث شد که خانم مسئول و آقای همراهش دست و پای خودشان را جمع کنند و آقای همراه شروعکند به رفع و رجوعکردن: «چرا ناراحت میشین؟ این خانم که حرف بدی نزد. مثل اینکه سوءتفاهم پیش اومده. شما تا هر وقت بخواهین میتونین اینجا بنشینین.»
و خلاصه جریان بعد از رد و بدل شدن چند جملهی دیگر ختم شد. ما هم بعد از چند دقیقه نشستن بلندشدیم و رفتیم. فقط بسیار متاسف شدم که شعور فرهنگی مسئول مکانی به اصطلاح فرهنگی باید تا این حد پایین باشد که نفهمد کجا دارد کار میکند و با چه قشری برخورد دارد.