يک کتاب | يک شعر | يک نمایش‌نامه | يک عکس

به خاطر این‌که ...

بسیار غمگینم ... به خاطر این‌که بلد نیستیم حتی با هم حرف بزنیم. به خاطر این‌که یاد نگرفتیم خودمان را جای دیگری بگذاریم. به خاطر این‌که قادر نیستیم شرایط طرف مقابل‌مان را درک کنیم و فقط به خودمان فکر می‌کنیم و به خاطر این‌که بی‌رحمانه به هم می‌تازیم، آن هم در حالی که می‌دانیم ته دل‌مان چه‌قدر برای هم ارزش قائلیم و این ارزش‌داشتن نه به سادگی که از پس سالیان دراز به دست آمده است... بسیار غمگینم ...

پی‌نوشت:
مخاطب همه‌ی این جمله‌ها خودم هم هستم و گاهی چه‌قدر اذیت می‌شوم وقتی می‌بینم که هنوز این چیزها را به درستی نیاموخته‌ام.