راه هموار ایران تا فینال
بازی فردای ایران و مالزی از یک جهت بسیار مهم است زیرا اگر ایران بتواند با یک پیروزی پرگل بازی را به پایان برساند، در گروهش صدرنشین خواهد شد و با توجه به اتفاقات رخداده در گروههای دیگر و جدول مسابقات، تا رسیدن به مسابقهی نهایی راه نسبتاً همواری پیش رو خواهد داشت.
با توجه به پیروزی بحرین مقابل کرهجنوبی در روز دوم مسابقات، حالا، حتی درصورت پیروزی پرگل کره بر اندونزی، عربستان و بحرین بهاحتمال فراوان با یک مساوی مصلحتی هر دو صعود خواهند کرد: عربستان به عنوان تیم اول و بحرین بهعنوان تیم دوم. البته در صورت تساوی این دو تیم، اندونزی میتواند با متوقفکردن کره، خودش بهعنوان تیم دوم بالا بیاید.
به هر حال، با فرض سرگروهی ایران در گروه خودش، که با توجه به ضعف مفرط مالزیاییها و قدرت تهاجمی ایران بسیار محتمل است، ایران در دور دوم مسابقات، نهتنها در مالزی باقی خواهد ماند و رنج سفر به اندونزی را متحمل نمیشود، بلکه مهمتر از آن، در مرحلهی یکچهارم نهایی با بحرین یا اندونزی روبهرو خواهد شد که در مقایسه با تیمهایی مثل عربستان یا کره، تیمهای سادهتری بهنظر میرسند.
اما اولشدن ایران در گروه C اهمیت خود را زمانی بیشتر نشان خواهد داد که بدانیم ایران درصورت اولشدن در گروه و پیروزی بر بحرین یا اندونزی در مرحلهی یکچهارم نهایی که دور از دسترس نیست، در نیمهنهایی مسابقات، با برندهی بازی عراق و ویتنام مواجه خواهد شد که در این صورت، در مقایسه با طرف دیگر جدول که در آن تیمهای ژاپن، استرالیا، عربستان و چین حضور دارند، کار بهمراتب سادهتری را خواهد داشت.
بنابراین با نگاه به جدول مسابقات و یک محاسبهی سرانگشتی، میتوان نتیجه گرفت ایران تا فینال مسابقات جام ملتهای آسیا، کار چندان سختی را نخواهد داشت و این امکان را خواهد داشت تا با پیروزی احتمالی بر تیمهای بحرین و عراق ـ که امری قابل پیشبینی است ـ گام به مسابقهی نهایی بگذارد.
در سوی دیگر جدول، بهخاطر حضور چند تیم قوی، پیشبینی نتایج مسابقات کاری سخت است؛ اما بهنظر میرسد ژاپن موفق شود با شکستدادن استرالیا در یکچهارم و سپس برتری بر برندهی مسابقهی عربستان و چین در نیمهنهایی، راهی دیدار فینال شود.
در صورت رخدادن همهی اتفاقات بالا، ایران در مسابقهی فینال نیز شانس بیشتری برای پیروزی خواهد داشت، زیرا حریفش پس از انجام دو بازی سنگین به فینال مسابقات رسیده است، در صورتی که ایران برای رسیدن به مسابقهی نهایی کار نسبتاً سادهتری داشته است.
بعد از 31 سال دوری از قهرمانی، امسال دیگر واقعاً نوبت ایران است که بر سکوی نخست آسیا قرار گیرد. مسئلهای که با توجه به حضور بازیکنان بسیار خوب و خلاق ایرانی از یک طرف و نحوهی قرارگرفتن تیمها در جدول مسابقات از طرف دیگر، کاملاً قابل تصور است. تنها نگرانی جامعهی فوتبال ایران در حال حاضر، به کادر مربیان تیم ملی و بهخصوص نحوهی کوچینگ سرمربی برمیگردد. سرمربیای که بهنظر برای تیم بزرگی مثل ایران، کوچک بهنظر میرسد.