يک کتاب | يک شعر | يک نمایش‌نامه | يک عکس

!боз ва боз ошик шав

سه تا آدم گنده را تصور کنید که جلوی تابلوی یک مغازه ایستاده‌اند و دارند تمام تلاش‌شان را به کار می‌گیرند، بلکه آن را بخوانند: «ج ... جو ... جی ... نه جی نیست ... جُب ... جبا ... جبویپ ... نه نه جبویر ... جبوهیر ... جبوهیریت ... جبوهیروت؟ آهان! فهمیدم! جواهرات، جواهرات! نگاه کن، اون ور هم به انگلیسی نوشته gold »

این است وضعیت این روزهای ما که عین بچه‌های اول دبستانی جلوی هر تابلو و نوشته‌ای می‌ایستیم و با علاقه و کوششی وصف‌ناپذیر! (عین گزارش این مسابقه‌های ورزشی شد!) سعی می‌کنیم آن را بخوانیم. زبان تاجیک‌ها فارسی دری ولی خطشان سیریلیک یا به عبارتی روسی است.

وضعیت خنده‌داری است! مثلاً دیروز دم یک رستوران همین جور عین این اکابری‌ها داشتیم زور می‌زدیم نوشته‌اش را بخوانیم که یک‌دفعه یک دختر کوچولوی خیلی بامزه از کنارمان رد شد و شگفت‌زده به ما نگاه کرد که این سه تا خرس گنده دارند چه کار می‌کنند و بعد که فهمید داریم نوشته‌ی پشت شیشه را می‌خوانیم، یک نگاه عاقل اندر سفیهی به ما انداخت و در حالی که به نظر می‌رسید دلش برای ما سوخته است، خواند: «نان گرم! » خلاصه که فعلاً داریم حسابی برای خودمان ذوق می‌کنیم که می‌توانیم تابلوها را هر چند به بدبختی! به خط روسی بخوانیم و البته ناگفته نماند وضعمان نسبت به روزهای اول خیلی به‌تر شده!

عنوان این مطلب نیز، در حقیقت نوشته‌ی روی یکی از تابلوهای کافی‌نتی است که الان در آن نشسته‌ام که به گویش تاجیکی و خط روسی نوشته: «بُز و بُز عُشیک شاو!» که طبیعتاً به گویش ما می‌شود: «باز و باز عاشق شو!»

پی‌نوشت:
امروز روز کنکور بود و از صبح که از خواب بلند شدم، دلم پیش شاگردهایم بود که الان سر جلسه در چه وضعیتی هستند. از صمیم قلب برای همه‌شان آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم به حق‌شان برسند، به خصوص که می‌دانم بیشترشان خوب درس خوانده‌اند.

به بچه‌ها:
همین الان سوال‌های گسسته‌ی آزمون امروز را در سایت سنجش دیدم. به نظرم کلاً استاندارد و در مجموع خوب بود، هرچند واقعاً در حق نظریه اعداد ظلم کرده بودند با این تعداد کم سوال! به هر حال فکر می‌کنم اگر بی‌دقتی ضایع! نکرده باشید، به کم‌بود وقت هم نیفتاده باشید، دیگر دست‌کم ۷۰ درصد را توانسته‌اید بزنید.