درباره‌ی عشق ...

salam
agha akharesh ma ino nafahmidim!
CONFUSION WILL BE MY EPITAPH!
in jariane eshgho asheghi akharesh chi mishe?
love, hamoon sex?
the what the hell making love is stand for?

من میگم بحث زن و ازدواج و بچه و اینارو ول کن،تند تند شعر بنویس !i luv the poems section more!

وجود عشق برای ازدواج از اهم واجبات است!
بدون ازدواج میشه زندگی کرد، بدون عشق هرگز!
اصلاً تصور ازدواج بدون عشق حالم رو بد می کنه رسماً! احساس می کنم توی قوطی کنسرو گیر کردم!!

ببین عطا اینکه آدم بدون دوست داشتن بخواد ازدواج کنه ، راستش شدنی نیست ، اما اینم که بخوای اول عاشق بشی و بعد ازدواج کنی راستش یه جورایی مسخره اس !
منی که الان یه سالی هست ازدواج کردم بیشتر دارم به این نتیجه میرسم ، عشق نتیجه یک شناخت عمیق و واقعیه ، تا زندگی نکنی چطوری میتونی عاشق باشی ، تا طرفت رو تو مراحل مختلف نبینی چطوری میتونی عاشقش بشی ؟؟
---
این که بدون دوست داشتن هم نمیشه ، چون نمیتونی با کسی ازدواج کنی که ازش متنفری یا بهش بی تفاوتی!!
بالاخره در طرفت چیزهایی دیدی که نظر تو رو جلب کرده و تو رو برای شروع زندگی آماده میکنه !
اما عاشق بودن . . .
----
وقتی الان احساست خودم رو به همسرم نسبت به دوران نامزدی و اوایل ازدواج نگاه میکنم ، میبینم اوناغ اسمش عشق نبوده ، یه جورایی هیجان بوده ، ذوق بوده ، نمیدونم ، اما هر چی میرم جلوتر میفهمم احساس هر روزم از دیروزم قشنگتر و عمیقتره !
----
من قبول ندارم قبل از ازدواج باید عاشق بود
---
مامانم همیشه مگفتم عشق میوه زندگیه نه ریشه اون ، و الان هر روز بیشتر دارم به این نتیجه میرسم.

نکته اینجاست که تعریف هر کس از عشق متفاوته و هر تجربه عاشقانه ای هم متفاوت از تجربه ای دیگه است...

ازدواج خودش به قدر کافی پدیده تهوع آوری هست، و واقعا لازم نیست فقدان عشق هم بهش اضافه بشه! اما از یه طرف هم من همیشه به این فکر کرده م که احتمالش خیلی زیاده که یه ازدواج معمولی، حتی اگه ناموفق از آب درنیاد تبدیل به همزیستی مسالمت آمیز بشه و طرفین برای هم به حد میز و صندلی و اسباب خونه تنزل کنن و روزمره بشن. بعد این اتفاق اگه در مورد دو تا عاشق و معشوق بیفته خیلی دردناک تره تا برای یه زوج معمولی که با معیارهای عقلانی هم رو انتخاب کردن. البته اگه اصولا فرض اجتناب ناپذیر بودن این روزمرگی رو بپذیریم.
حالا در حاشیه، چه خبره چند وقته گیر دادی به این مسائل بویناک؟ :D

bebinam u ashegh shodi ?chandvaghte postat hamash...

شايد خيلي كوچك تر از اوني باشم كه بتونم اظهار نظر كنم ولي معتقدم كه زندگي مثل يه كوهنورديه امكان داره يه نفر نتونه تو همه ي مقاطع زندگي با ما همراهي كنه. به نظرم هيچ وقت نمي شه آينده رو پيشبيني كرد. شايد وقتي تصميم به ازدواج مي گيريم كاملا يه رابطع عاشقانه با طرفه مقابل داشته باشيم ولي... زندگي هميشه يكسان باقي نمي مونه. آدما تغيير ميكنن بايد اين آزادي رو بخودمون بديم كه هر وقت حس كرديم كه ديگه با طرف مقابل هدف مشتركي نداريم ادامه راه رو تنها بريم شايد تو بقيه ي راه با شخص جديدي آشنا بشيم... ولي اينا رو گفتم تا به اين نتيجه برسم كه مهم اينه كه وقتي تصميم به ازدواج گرفتيم سعي كنيم حتما عاشق باشيم به آينده نبايد فكر كردچون نمي تونيم جلوي تغيير آدماوزندگي رو بگيريم

یه زمانی-اون موقع هایی که جوون بودم و بی تجربه!- فکر می کردم هر ازدواج موفقی همراه با عشقه و اگه اینجوری نباشه اصلا امکان با هم زندگی کردن نیست.
اما حالا بعد گذروندن یه عالمه روز خوب و بد، به نظرم اشتراک عشق و ازدواج تهی یه. عشق دقیقا همون خلاف قاعده بودن رو همراه خودش داره.
اما ازدواج صرفا یه قرارداد اجتماعیه بین دو نفر که به نظرم یه انتخاب عاقلانه است.
می دونی من بیزارم از این که با کسی که دوستش دارم، وارد مسائل روتین زندگی و مادیات و ... بشم.

بحث خيلي پيچيده اي هست. من فكر مي كنم كه عشق شرط لازم براي تداوم يك رابطه هست.به ديالكتيك تنهايي هم به شدت اعتقاد دارم. ولي اينم مي دونم كه حكم كلي نمي شه داد.دور و بر ما پر از مثالهاي متناقض هست.زوج‌هايي كه با عشق ازدواج كردند و به شدن احساس خوشبختي مي كنند.و بر عكس زوج هايي كه با عشق شروع كردن و الان احساس غبن مي كنن. ولي در مورد ازدواج بدون عشق به نظرم در صد كمي مي تونن عشق رو پيدا كنن و بقيه كه به نظر خوشبخت هستند هيچ وقت به عشق فكر نمي كنند و بيشتر همون همزيستي مسالمت آميز براشون كفايت مي كنه.

این سطورکه اینجا اومده :
همه چیز انتخاب ما را محدود می‌کند. ما باید عمیق‌ترین محبت‌های‌مان را با تصویری منطبق کنیم که رده‌ی اجتماعی ما در زن می پسندد. عشق‌ورزیدن به فردی از نژاد دیگر، فرهنگی دیگر یا طبقه‌ای دیگر، اگر چه ممکن، ولی دشوار است. این ممکن‌بودن‌ها البته ما را از شرم سرخ می‌کند، و چون از انتخاب آزاد بازداشته می‌شویم، از این رو زنی را بالاخره از میان آن‌ها که با این معیارها «مناسب» هستند انتخاب می‌کنیم و هرگز هم ادعا نمی‌کنیم با زنی ازدواج کرده ایم که عاشقش نبوده‌ایم. زنی که شاید عاشق ما باشد، اما نمی‌تواند خود واقعی خودش باشد.
ببین عطا این سطور نتیجه بها دادن بیش از حد به ابعاد عقلانی در ازدواج هست . تو به چیزی میرسی که نه چیز فوق العاده بدی هست و نه فوق العاده خوب . در حالی که یک چیز هم در ازدواج باید همیشه در نظر داشت و اون هم رضایته . عدم رضایت میتونه خیلی پایه ها رو بلرزونه . همیشه لازم نیست چیزی غیر قابل تحمل باشه ، کافیه که فقط معمولی باشه !! همین
عشق تو زندگی فقط میتونه جلو خودخواهی ها و منم منم کردن ها و غرور بیش از حد رو بگیره و تو رو به سمت سازش هل بده و بهت یاد آور بشه که چه لحظه های خوبی و چه احساسات قشنگی رو داری . این خودش چیز کمی نیست . همیشه از نهال یا بذر به درخت و باروری رسیدن لذت بیشتری داره تا فقط در سایه یک درخت باشی

ببین از دید من اینطور دیده میشه:

1.عشق و ازدواج به هم ربطی ندارن ولی
... میشه کنار هم باشن

2.عشق به شخص دیگر فقط با
شناخت بوجود میاد که میتونه بعد از ازدواج باشه اما هر تجربه ی مشترکی به خصوص سفر و زندگی کنار هم کمک زیادی به
شناخت شما میکنه

3.درباره ی عشق اولیه هم نمیشه خیلی صحبت کرد چون هرکس با معیارهای خودش میاد جلو ولی در طول زمان علاقه یا عشق دو نفر حتی معیارهای اونا رو عوض میکنه

4.عشق یعنی دوست داشتن روح کس دیگر اما بیشتر از روح خود البته عامل اصلی دیگر جنسیت است که مربوط به جسم هم هست پس دو نفر \\\\\\\"میتونن\\\\\\\" با هم زندگی مشترک داشته باشن و علاقه ی بیشتری به هم پیدا کنن بعد از مدتی ، ولی این که دو نفر بدون شناخت از هم زندگی مشترک رو شروع کنن یه ریسکه

5.ئر ضمن لزومن علاقه مندی دو نفر بعد از ازدواج کم نمیشه در صورتی که قبل از ازدواج واقعیت رو دیده باشن و خیالپردازی نکرده باشن

6. تفکرات افراد در ظاهر و کاراشون نمود داره ، در موقعیت های گوناگون میتونن دیده بشن پس زمان بیشتر میتونه منجر به زیاد یا کم شدن علاقه دو نفر بشه

شما حرفاتون رو دو پهلو میزنید انگار میخواهید همه رو تو خماری نگه دارید .با این نظرات یعنی تعهد و مسئولیت همه کشک . خلاصه با این نوع نگاه یعنی ازدواج یک امر اضافی در زندگی و ارتباط دو جنس مخالف با آزادی کامل در کنار هم و به قول معروف هرکی آش خودشو بخوره و هروقت لازم شد نیاز عشقی وجنسی براورده بشه. تازه هروقت از هم خسته شدید یا دیدید نقطه مشترکی ندارید از هم جدا شوید و منتظر شوید ببینید کی عاشق میشوید.

chera filteri?

عشق هیچ ربطی به ازدواج نداره در ازدواج سالم دوست داشتن خود به خود شکل میگیره ولی تا اونجا که من میدونم عشق
با رسیدن فنا میشه و نمیشه کتمان کرد

عشق برای تداوم ازدواج لازم ولی کافی نیست. در وهله اول به نظر من بلوغ فکری و اجتماعی افراد طرف قرداد ازدواج از همه مهمتره و اون ازدواج هایی که با عشق شروع میشه و به بن بست ختم احتمالن یکی از دلایل شکستش عدم بلوغ طرفین یا یکی از اونا بوده!

salam kho0bi
neveshtehaye kho0bi bo0d
dos dashtam bishtar ba ham ashna beshim age dosdashti mito0ni biay neveshtehaye man ham bekho0ni
be omide u

ببخشید خیلی مزخرف بود
من هرچه سعی کردم از متنتون لذت ببرم نشد
و اصلا و ابدا فکر نکنید که چون واقعیت بوده تلخ است
برعکس
من زنم
همیشه خودم بودم
از روزی که خودم را به یاد می آورم خودم بودم تا به حال
عاشق هم شده ام
اما این چرندیاتی که نوشته بودید را ندیدم
ببخشیدها اما من خیلی رک نظرم را بیان میکنم
وقتی چیزی بد است و خوشم نمی آید با کاغذ کادوئی صورتی جلدش نمیکنم
خیلی رک و پوست کنده میگویم "چرند بود"
راستی آیا همیشه آدمهای کور دنبال توضیح برای رنگها نیستند؟
همیشه فیلسوفانی که عشق را نمیفهمند و نچشیده اند دنبال توضیحش برای درکش هستند
اما رنگ را نمیشود توصیف کرد
همانطور که عشق را نمیتوان!
کلمات گاهی آنقدر قدرت ندارند که بتوانند بار معنایی آنهم به آن پیچیدگی و در عین حال سادگی را به دوش بکشند.
موفق باشید