دم مى‌دهی تا کی؟

November 13, 2006 12:26 AM

در ادامه‌ی شجریان‌شنوی‌های این روزهایم، این غزل حافظ که در آلبوم معمای هستی شجریان آمده‌است نیز فوق‌العاده است به‌نظرم:

مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کـنی دردم
تو را می‌بینـم و میلـم زیادت می‌شود هر دم

بـه سامانم نمی‌پرسی نمی‌دانم چه سر داری
بـه درمانـم نـمی‌کوشی نمی‌دانی مگر دردم؟

نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی
گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهـت گردم

ندارم دستت از دامن به‌جز در خاک و آن دم هـم
کـه بر خاکـم روان گردی به گرد دامنـت گردم

فرورفـت از غم عشقت دمم دم می‌دهی تا کی؟
دمار از مـن برآوردی نـمی‌گویی برآوردم

برای شنیدن این آواز می‌توانید بروید این‌جا و ترانه‌ی شماره‌ی 4 را انتخاب کنید.