يک کتاب | يک شعر | يک نمایش‌نامه | يک عکس

قهرمان لباس آبی به تن دارد!

خُب! فکر کنم بايد خودم را ببرم يک‌جايی بخوابانم تا بلکه از اين اعتياد به اينترنت ترکم دهند! مثلاً آمده‌ام مسافرت تا دور از شلوغی‌ها و دغدغه‌های تهران، هم هوايی تازه کنم و هم پروژه‌های درسيم را که مهلت سررسيدشان روز به روز نزديک‌تر می‌شود، انجام دهم، اما به‌جايش دارم هرروز از اين‌جا آن‌لاين می‌شوم! بد دردی است به‌خدا اين وبلاگ‌بازی! سريع يک‌خرده! گزارش بدهم!! بعد بروم دوباره بنشينم سر اين فيلم‌نامه‌ای که دارم می‌نويسم و البته خوب هم پيش نمی‌رود، تا ببينم چه غلطی می‌توانم با آن بکنم!

۱ـ پرتغال هم ديشب حذف شد تا لباس قهرمان جام‌جهانی به هر حال آبی باشد! با آن‌که دوست داشتم پرتغال از فرانسه ببرد، اما از فرانسه هم بدم نمی‌آيد و البته اين به آن معنا نيست که روز فينال صددرصد طرف‌دار ايتاليا نباشم! زيدان را دوست دارم، اما توتی، الکس، بوفون، نستا و کاناوارو چيز ديگری هستند. البته برای درآوردن لج طرف‌داران آلمان هم که شده بايد بگويم مهم‌ترين مسئله برای من اين بود که ژرمن‌ها حذف شوند که شدند خدای را صدهزار مرتبه شکر!

۲ـ ديروز جای شما رفتيم يک منطقه از گرگان به اسم النگ‌دره که تو بگو انگار يک‌تکه از خود بهشت است. زيبا، زيبا ... طبيعت فوق‌العاده به‌علاوه‌ی باران ريزی که می‌باريد، يک‌لحظه تو را به اين حس می‌رساند که اگر همين الان هم زمان بايستد و تو برای ابد در آن‌جا متوقف بمانی، پشيمان نخواهی شد. از روزی که به اين‌جا آمديم، هوا ابری و خنک است و تلافی روزهای داغ تهران فکر می‌کنم دارد درمی‌آيد!

۳ـ دوتا از دوستان وبلاگ‌نويسی که از گرگان می‌لاگند، انگار از نوشته‌ی قبلی من ناراحت شده‌اند که چرا گفته‌ام سرعت اينترنت اين‌جا پايين است. دوستان خوب من، قصد جسارت نداشتيم به‌خدا! غلط بکنيم! ما اين‌جا مهمانيم و راه و چاه را درست حسابی بلد نيستيم، اين اينترنتی که ما از آن استفاده می‌کنيم (کارتی به اسم پيش‌رو) به‌خدا سرعتش خيلی پايين است و پدر آدم قشنگ درمی‌آيد که حتی ميل‌باکسش را چک کند! (حالا ببينيد من چه پررويی هستم که با اين شرايط وبلاگ هم می‌نويسم!) لابد شما که صاحب‌خانه‌ايد اين‌جا، يک‌کارهايی بلديد که اينترنت پرسرعت گيرتان می‌آيد، به ما هم خُب ياد بدهيد!