به برانکو شليک کنيد!
خدا را صدهزار مرتبه شکر که تيم ما در جامجهانی نتوانست از گروهش صعود کند، تا راه برای تاخت و تاز و عقدهگشايی عدهای آدم سرخورده و درجهی سه و چهار فوتبال در قالب بازيکن سابق، مربی سابق و کارشناس! پيش بيايد تا با حمله و توهين به برانکو و کوبيدن و لهکردن او بهنوعی خود را مطرح کنند، شايد به اين روش مردم گذشتهی درخشان اين جنابان کارشناس را به دست فراموشی بسپارند.
من نمیدانم، ما واقعاً نمیدانيم و نمیفهميم، يا اينکه دوست داريم چشممان را به روی واقعيت ببنديم و خودمان را به خريّت بزنيم؟ جداً انگار ما ايرانيان، همهمان دچار پارانويا و نوعی توهم هستيم. من نمیفهمم چرا فکر میکنيم نتايج ما در جامجهانی فاجعهبار بوده است؟ واقعاً چه انتظاری داشتيم و چه فکری میکرديم؟ چرا دوست داريم خودمان را گول بزنيم؟
قبل از شروع مسابقات، با يکی از دوستانم دربارهی مسابقات ايران بحث میکرديم. او معتقد بود ايران آنگولا را که حتماً خواهد برد، مکزيک را نيز بهاحتمال زياد میبرد! و از پرتغال مساوی میگيرد. دوستم بهجای نگاهکردن به واقعيت، آن چيزی را که خودش دوست داشت اتفاق بيفتد، بيان میکرد. آيا آن چيزی که ما دوست داريم، الزاماً همان چيزی است که قرار است اتفاق بيفتد؟
به دوستم گفتم چرا بايد ايران از مکزيک يا پرتغال امتياز بگيريم؟ سابقهمان از آنها بيشتر است؟ بازيکنانمان بهتر هستند، در باشگاههای معتبرتری بازی میکنند و مشهورترند؟ مربیمان باتجربهتر و شناختهشدهتر از مربی آنها است؟ آمادهسازی برای مسابقات و بازیهای تدارکاتیمان از آنها بهتر و بيشتر بوده است؟ يا چه؟ آخر يک دليل، فقط يک دليل برای اينکه ما از آنها بهتريم برای من بياور، بلکه من هم کمی دلم خوش شود و با تو همراه شوم. آخر من هم دوست دارم تيمملی کشورم موفق شود! به دوستم گفتم بهنظر تو مسخره نيست که مردم پرتغال يا مکزيک توقع داشته باشند که تيم کُشتیشان از تيم ما ببرد؟ حالا ما چرا سادهانگارانه بايد به امتيازگرفتن از آنها دل خوش کنيم؟
شاملو میگفت ملت ما حافظهی تاريخی ندارد و چهقدر درست میگفت. انگار ما يادمان رفته است سطح فوتبالمان کجا است و رقبای ما چه تيمهايی هستند. اينکه به لطف برانکو و البته توانايی بازيکنانمان اين بار به سادگی به جام جهانی صعود کرديم، توقع ما را بیدليل بالا برده است. چند ماه ديگر که درگير مسابقات با تيمهای درجهی دو عربی شديم و حتی گاهی به آنها باختيم، آن وقت يادمان میآيد جایگاهمان کجا است.
اما دربارهی برانکو. مردم بیانصافی هستيم ما. ما که امروز اينگونه به برانکو حمله میکنيم. انگار يادمان رفته است که پيش از برانکو کجا ايستاده بوديم و حالا کجا ايستادهايم. برانکو کلاس فوتبال ما را بالا برد. اين واقعيتی مسلم است. اينکه الان سطح توقع مردم در حدی بالا آمده است که باخت با دو گل اختلاف به مکزيک و پرتغال را فاجعه میدانند، خود نشان از پيشرفت فوتبال ما در اين چهار سال دارد که برانکو بدون شک تاثير مستقيم در اين پيشرفت داشته است. آمار ار که نمیتوان انکار کرد. تا به امروز کدام مربی در کدام برهه از تاريخ ما، نتايجی بهتر از برانکو گرفته است؟
برانکو در کارش اشتباهاتی داشته است و در اين شکی نيست. او لجبازیهای خاص خودش را داشت طوری که گاهی بر سر يک موضع اشتباه میايستاد و همچنين فردی محافظهکار بود. من منکر کاستیها و اشتباهات برانکو نيستم. او مسلماً بهترين مربی دنيا نيست و حتی نمیتوان او را در رديف مربيان درجهی يک جهان قرار داد. اما برانکو به فوتبال ايران خدمت کرد و شايسته نيست که او را يکسره برانيم. اين مربی خونسرد، آرام، متشخص و در يک کلام: جنتلمن.
من ستايش میکنم عادل فردوسیپور را، حميد رضا صدر را و مرتضی محصص را که اگرچه برانکو را نقد کردند و از اشتباهاتش گفتند، جانب انصاف را نيز نگه داشتند. نه اينکه همانند ديگر بهاصطلاح کارشناسان، نفرت و عقدههای فروخفتهی چهارسالهشان را بهيکباره بر سر برانکو، برخی بازیکنان مثل دايی، کادر فنی، دادکان و فدراسيون فوتبال خالی کنند و بعضاً توجيهات و دلايلی را بياورند که فقط يک ذهن بيمار و ماليخوليايی ممکن است آنها را بپذيرد. توهم توطئه آخر تا کجا؟
دوران برانکو و دادکان تمام شد ولی فوتبال ادامه دارد. به نقل از چند نمايندهی مجلس شنيدم که قرار است محمد مايلیکهن ريیس فدراسيون فوتبال شود. مبارک است انشاءالله! پيشنهاد میکنم علی پروين را هم بگذارند مربی تيمملی تا ديگر هيچ مشکلی نداشته باشيم. حتماً پيشرفت خواهيم کرد! به قول يکی از دوستان، همهچيزمان بايد به هم بيايد. رييسجمهورمان، نمايندههای مجلسمان، رييس فدراسيونمان و مربی تيمملی فوتبالمان. برانکو وصلهی ناچسبی به اين پيکره بود.
پینوشت:
الان که بعد از يک ساعت دوباره نوشتهام را خواندم، ديدم عجب لحن عصبانیای دارد اين نوشته! اين لحن را خودم هم دوست ندارم و هميشه سعی میکنم از آن بگريزم، اما خُب اتفاق میافتد گاهی. به هر حال بهخاطر اين لحن متاسفم.
بازیها بدون آنچنان شگفتی خاصی ( اگر صعود استراليا، اکوادر و غنا و حذف جمهوری چک و کرواسی را شگفتی محسوب نکنيم)، به مرحلهی يکهشتم رسيد و از این به بعد هر چه جلوتر برود، هيجانانگيزتر خواهد شد.
آلمان و سوئد امروز بازی جالبی خواهند داشت. همانطور که گفتم سوئد تيم خوبی است و در شرايط طبيعی و در يک زمين بیطرف احتمال زياد داشت آلمان را ببرد اما با اين شرايط متاسفانه شانس آلمانها را بيشتر میدانم. با همهی اينها دعا میکنم سوئد آلمان را ببرد و يکجورهايی هم الکی خوشبينم!
آرژانتين مکزيک را خواهد برد اما فکر کنم نه به آن سادگی که همه فکر میکنند. مکزيک هميشه گربه سياه آرژانتين و برزيل بوده است و جلوی اين دو تيم انگار قدرت تازهای پيدا میکند. اميدوارم کار آرژانتين زياد به مشکل برنخورد. هنوز معتقدم آرژانتين اگر بازی معمولی خودش را هم انجام دهد، قهرمان جام خواهد شد.
انگلستان در مقابل اکوادر کار چندان مشکلی ندارد و به دور بعد صعود میکند. هرچند که اکوادر هم در کارهای گروهی تيم خوبی است و بهنظرم بازی جذابی از کار در خواهد آمد.
پرتغال و هلند بازی نزديک و پاياپايی را به نمايش خواهند گذاشت. من پرتغال را بيشتر دوست دارم و فکر میکنم درمجموع کمی هم قویتر باشد. اما بازی را نمیشود پيشبينی کرد. اميدوارم درنهايت اين پرتغال باشد ک به دور بعدی صعود میکند، هرچند که پيروزی هلند هم خارج از تصور نيست.
ايتاليا ديوانه است اما استراليا را خواهد برد. سادگی و سختیاش بستگی به مود بازيکنان ايتاليا دارد! با اينکه ايتاليايیها غيرقابل پيشبينی هستند، اما بهنظرم آنقدر قدرت دارند که از سد استراليا بگذرند.
سويس و اوکراين بیمزهترين بازی يکچهارم نهايی را برگزار خواهند کرد. تيمهايی که اصولاً هيجکدامشان را دوست ندارم. با اين حال سويس تيم خوبی است که شايد حتی به نيمهنهايی هم برسد! باور نمیکنيد؟
برزيل هم همه فکر میکنند غنا را میبرد و خُب وقتی همه فکر میکنند برزيل يک تيم را میبرد، لابد میبرد ديگر. البته غنا هم تيم سختکوشی است و میتواند هر تيمی را به دردسر بيندازد، حتی برزيل. با همهی اينها من هم فکر میکنم در نهايت برزيل برندهی بازی خواهد بود.
اما آخرين بازی يکچهارم نهايی، جذابترين آنها هم خواهد بود. اسپانيا در مقابل فرانسه. متاسفانه اسپانيايیها در بيشتر مواقع در مقابل تيمهای بزرگ کم آوردهاند. هر چند که اسپانيای اين دوره واقعاً تيم خوبی است و از طرف ديگر فرانسه هم آنچنان زهردار نشان نداده است. دوست دارم اسپانيا بازی را ببرد و فکر میکنم همين اتفاق هم بيفتد. با اين حال اصلاً عجيب نيست که فرانسه به دور بعدی برسد.